← Tilbage til Verbex forside
ocurrir at hænde, at ske, at indtræffe, at møde op
 
  Infinitiv ocurrir
Gerundium ocurriendo
Perfektum participium ocurrido
 
  Præsens Imperfektum Præteritum
  yo ocurro
ocurres
él ocurre
nosotros ocurrimos
vosotros ocurrís
ellos ocurren
yo ocurría
ocurrías
él ocurría
nosotros ocurríamos
vosotros ocurríais
ellos ocurrían
yo ocurrí
ocurriste
él ocurrió
nosotros ocurrimos
vosotros ocurristeis
ellos ocurrieron

  Futurum Konditionalis Perfektum
  yo ocurriré
ocurrirás
él ocurrirá
nosotros ocurriremos
vosotros ocurriréis
ellos ocurrirán
yo ocurriría
ocurrirías
él ocurriría
nosotros ocurriríamos
vosotros ocurriríais
ellos ocurrirían
yo he ocurrido
tú has ocurrido
él ha ocurrido
nosotros hemos ocurrido
vosotros habéis ocurrido
ellos han ocurrido

  Pluskvamperfektum Præsens konjunktiv Imperfektum konjunktiv I
  yo había ocurrido
tú habías ocurrido
él había ocurrido
nosotros habíamos ocurrido
vosotros habíais ocurrido
ellos habían ocurrido
yo ocurra
ocurras
él ocurra
nosotros ocurramos
vosotros ocurráis
ellos ocurran
yo ocurriera
ocurrieras
él ocurriera
nosotros ocurriéramos
vosotros ocurrierais
ellos ocurrieran

  Imperfektum konjunktiv II Imperativ bekræftende Imperativ benægtende
  yo ocurriese
ocurrieses
él ocurriese
nosotros ocurriésemos
vosotros ocurrieseis
ellos ocurriesen
-
ocurre
ocurra
ocurramos
ocurrid
ocurran
-
no ocurras
no ocurra
no ocurramos
no ocurráis
no ocurran