| |
|
| |
|
| |
Infinitiv arrancar
Gerundium arrancando
Perfektum participium arrancado |
| |
|
| |
Præsens |
Imperfektum |
Præteritum |
| |
yo arranco
tú arrancas
él arranca
nosotros arrancamos
vosotros arrancáis
ellos arrancan |
yo arrancaba
tú arrancabas
él arrancaba
nosotros arrancábamos
vosotros arrancabais
ellos arrancaban |
yo arranqué
tú arrancaste
él arrancó
nosotros arrancamos
vosotros arrancasteis
ellos arrancaron |
|
| |
Futurum |
Konditionalis |
Perfektum |
| |
yo arrancaré
tú arrancarás
él arrancará
nosotros arrancaremos
vosotros arrancaréis
ellos arrancarán |
yo arrancaría
tú arrancarías
él arrancaría
nosotros arrancaríamos
vosotros arrancaríais
ellos arrancarían |
yo he arrancado
tú has arrancado
él ha arrancado
nosotros hemos arrancado
vosotros habéis arrancado
ellos han arrancado |
|
| |
Pluskvamperfektum |
Præsens konjunktiv |
Imperfektum konjunktiv I |
| |
yo había arrancado
tú habías arrancado
él había arrancado
nosotros habíamos arrancado
vosotros habíais arrancado
ellos habían arrancado |
yo arranque
tú arranques
él arranque
nosotros arranquemos
vosotros arranquéis
ellos arranquen |
yo arrancara
tú arrancaras
él arrancara
nosotros arrancáramos
vosotros arrancarais
ellos arrancaran |
|
| |
Imperfektum konjunktiv II |
Imperativ bekræftende |
Imperativ benægtende |
| |
yo arrancase
tú arrancases
él arrancase
nosotros arrancásemos
vosotros arrancaseis
ellos arrancasen |
-
arranca
arranque
arranquemos
arrancad
arranquen |
-
no arranques
no arranque
no arranquemos
no arranquéis
no arranquen |
| |
|
|